ششم : « تنحنح » سه بار در استبراء سنت است مطلقاً ، مرد را و زن را ، و فيما سبق « 1 » ذكر كرديم كه سلار بن عبد العزيز بر مردان واجب مىداند ، و ابن جنيد بر زنان « 2 » . هفتم : به حسب اعتبار خصوصيت استنجاء ، مستحب است كه آب و آلات استنجاء مباح بوده باشد ، و اگر مغصوب باشد استنجاء - به آن اعتبار كه استنجاء است - به آن آلات مكروه خواهد بود ، اگر چه از جهت اعتبار تصرّف در مغصوب حرام است ، مثل وضو از اناء مغصوب يا طلا يا نقره . هشتم : سنّت است كه متخلّى خود بنفسه مباشر استنجاء باشد ، و اگر ديگرى را متولى سازد ، مثل كنيزى كه ملك او يا مزوّجه يا محلّلهء او باشد ، جايز است و حرام نيست . نهم : مستحب است كه آلات استنجاء مقصور باشد بر زمين ، مثل سنگ يا كلوخى كه مستحكم شده باشد - به كسر كاف ، بر صيغهء اسم فاعل - يا نبات زمين ، مثل چوبى كه صلابت و استحكام داشته باشد و پوست يا خرقه يا آجر و امثال آنها نبوده باشد . دهم : سنت است اكمال نصاب ثلاثة احجار ، در صورتى كه زوال عين نجاست به كمتر از آن شده باشد ، به جهت رعايت احتياط و خروج از عهدهء خلاف . يازدهم : اگر اكمال نصاب ثلاثة احجار مزيل عين نباشد ، ايتار عدد ما فوق ثلاثة - يعنى قطع استنجاء بر عدد وتر كردن - سنت است ، و اگر در عدد زوج فوق ثلاثة ، عين زايل شود ، اقتصار بر آن مكروه است ، و رسول ( ص ) فرموده است : « إذا استنجى « 3 »

--> ( 1 ) . در فراز شمارهء . . . در صفحهء 315 آمده است . ( 2 ) . المراسم ، ص 32 ، قول ابن جنيد يافت نشد . ( 3 ) . در همه نسخه‌ها : « إذا استجمر » و ما نص را طبق كتب روايى آورديم .